Na fali szoku - John Brunner - recenzja z portalu Fantasta.pl

Czasem zdarza się tak, iż fantastykę (szczególnie science fiction) od futurologii dzieli bardzo cienka linia. Jedna i druga dziedzina literatury zasadza się na zbudowaniu wiarygodnego obrazu przyszłego świata, zwykle opierając się na analizie trendów, pracach inżynierów, ekonomistów i socjologów. Konwencje te mają jednak nieco inne cele (bynajmniej nie sprzeczne, raczej wymuszające odmienne rozłożenie akcentów, czy też sięgnięcie po taką lub inna formę literacką): o ile futurologia stara się przedstawić spójny, kompletny obraz przyszłości, a także uargumentować go procesami mającymi miejsce w świecie współczesnym, o tyle dla fantastyki świat jest elementem co prawda niezwykle istotnym, ale nie kluczowym. Musi się tu bowiem znaleźć też miejsce na bohaterów i fabułę, która czytelnika przyciągnie i przykuje do tekstu. Nie zmienia to jednak faktu, iż gdy dochodzi do synergii miedzy futurologią a fantastyką, efekty potrafią być całkiem ciekawe. Tak jest w przypadku drugiej książki Johna Brunnera opublikowanej w serii „Artefakty”. W swej powieści z 1975r. autor Wszystkich na Zanzibarze oparł się w dużej części na koncepcjach amerykańskiego futurologa Alvina Tofflera, znanego przede wszystkim z Szoku przyszłości i Trzeciej fali.